Autor: Monika Norko

Pacjent zgłaszający się do gabinetu psychoterapeuty ma zazwyczaj mgliste pojęcie o tym, jak wygląda psychoterapia i czego może się spodziewać. Często nie zna lub nie widzi różnicy pomiędzy psychologiem, a psychoterapeutą, nie mówiąc już o świadomym wyborze nurtu psychoterapii. Warto jednak zapoznać się po krótce z założeniami poszczególnych paradygmatów, gdyż będą one wyznaczały sposób pracy z pacjentem.

 

czwartek, 06 październik 2016 12:48

Jak to jest z lękami dziecięcymi

Autor: Anna Bochenek

W ostatnich latach zauważa się znaczny wzrost liczby dzieci i nastolatków, które kierowane są na terapię ze względu na lęki, niepokoje, zmartwienia i perfekcjonizm. Użycie słowa „epidemia” nie byłoby tu chyba przesadą.

Autor: Anna Bochenek

Wśród rozwodzących się rodziców już co trzecie dziecko w Polsce boryka się z poważnymi problemami z przystosowaniem się do nowych warunków i płaci wysoką cenę za decyzję i styl rozstawania się dorosłych. Czy można to jakoś zmienić? Skutki rozwodu nikogo nie ominą, ale sposób przeżywania rozstania rodziców to indywidualna sprawa każdego małego człowieka. Można je jedynie nieco złagodzić pamiętając o tym, że można rozwieść się z mężem/żoną.... ale nie można z ojcem/matką dziecka… O dojrzałości świadczy to, że rodzice mimo rozwodu będą poważnie traktować wychowanie dziecka...

 

poniedziałek, 05 wrzesień 2016 19:54

O adaptacji do przedszkola

Autor: Monika Norko

Proces adaptacji jest to proces przystosowania się do nowego środowiska społecznego.

Tym nowym środowiskiem jest dla dziecka 2,5-3 letniego przedszkole. Każda ważna zmiana w życiu człowieka jest z jednej strony szansą na rozwój, nowe, ciekawe przeżycia, a z drugiej strony doświadczenia te mogą być początkowo trudne i bolesne. Takim ważnym momentem jest przekroczenie progu przedszkola pierwszy raz. Jest to trudny moment również dla rodziców i nauczycieli.

czwartek, 12 maj 2016 08:15

Mężczyźni i ich potrzeby w związkach

Autor: Anna Ceranek-Dadas

 

Artykuł ten dedykuję zarówno kobietom jak i mężczyznom.

Zapewne każdy z nas kiedyś słyszał lub usłyszy stwierdzenie, iż mężczyźni nie są zbyt biegli w bezpośrednim wyrażaniu emocji i uczuć. Prezentują je natomiast znacznie chętniej swoimi zachowaniami. Co to znaczy w praktyce? Bardziej prawdopodobne jest, że kochający mężczyzna naprawi zepsutą suszarkę, umyje okna czy samochód, niż będzie inicjatorem dyskusji o emocjach, których doświadcza.

 

Autor: Katarzyna Wozinska

 

Skąd bierze się mutyzm wybiórczy? Moje doświadczenia

Źródła mutyzmu wybiórczego nie są jednoznaczne. Przyjmuje się, że główną przyczyną jest nadaktywna część mózgu odpowiedzialna za odczuwanie stresu w sytuacji, którą psycholodzy nazywają ekspozycją społeczną. Innymi słowy: są to sytuacje, gdy jestem zauważany, widziany i słyszany, jestem w centrum uwagi innych ludzi i odczuwam z tego powodu tremę. W przypadku mutyzmu (do końca tego artykułu będę używać tej skróconej nazwy, mając na myśli mutyzm wybiórczy, czyli selektywny) – trema pojawia się znienacka, jest paraliżująca i nie pozwala na swobodną komunikację.

Autor: Aleksander Kędziorek

 

Wielu z nas zastanawia się nad sensem życia. Mamy czasami poczucie jakiejś pustki – niby wszystko się układa, wojny nie ma, głodu nie ma, pracę mamy przyzwoitą, ale brakuje czegoś. Niektórzy ludzie z kolei, u których można dostrzec swoisty kult pracy, lub którzy ledwo wiążą koniec z końcem i po prostu „nie mają czasu” na myślenie, gdyż absorbuje ich codzienna walka, aby zapłacić czynsz, nakarmić dzieci, pójść na wywiadówkę i zająć się schorowanymi rodzicami – mogliby stwierdzić, że zastanawianie się nad sensem życia to „fanaberie” młodzieży, artystów i bogatych ludzi.

Autor: Bartosz Kleszcz

 

UWAGA. Jeśli obecnie zażywasz antydepresanty, nie rezygnuj z nich raz dwa na własną rękę. Jeśli byłeś lub byłaś na nich przez długi czas, to bardzo prawdopodobne, że rozwinęło się u ciebie psychiczne i fizyczne uzależnienie. Zamiast tego przedyskutuj możliwe opcje z twoim psychiatrą. Czytając dalej jednocześnie akceptujesz, że przeczytałeś lub przeczytałaś to ostrzeżenie.

 

 

poniedziałek, 30 listopad 2015 07:50

Terapia mojego dziecka

Autor: Katarzyna Wozinska

 

Jak długo będzie trwać?

To zależy od współpracy całej rodziny i wielu innych czynników (np. duże przeżycia mogą spowodować nawrót objawów lub zahamowanie postępów). Chociaż ta odpowiedź pewnie Ci się nie spodoba – nie wiemy, jak długo będzie trwać terapia do momentu, gdy uznacie, że już nie jest potrzebna. Możemy założyć, że pierwszych efektów możesz spodziewać się w określonym czasie (np. miesiąca), ale czasem najrzetelniejsza praca psychologa przynosi owoce dopiero po długim rozbiegu. W moim doświadczeniu raz po raz powtarza się paradoks, że zazwyczaj gdy rodzice godzą się z faktem, że to może potrwać – efekty następują bardzo szybko. Małe dzieci są niezwykle elastyczne i potrafią „zdrowieć” błyskawicznie, jeśli trafi się w punkt. Większe dzieci i nastolatki są mniej elastyczne, ale bardziej świadome i często ich zaangażowanie przyspiesza proces zdrowienia. Ogólnie obowiązuje zasada „spiesz się powoli” i „mierz siły na zamiary” (jeśli problem trwa od lat – raczej nie uda się go rozwiązać w miesiąc).

 

 

 

czwartek, 12 listopad 2015 08:15

Pierwsza wizyta dziecka u psychologa

Autor: Katarzyna Wozinska

Co powiedzieć dziecku?

Prawdę - w strawny dla dziecka sposób. Prawda natomiast wygląda tak, że zgłosiłeś się do psychologa, bo jesteś rodzicem i chcesz postąpić najlepiej jak potrafisz w sytuacji, w jakiej się znaleźliście jako rodzina. Czy chodzi o strach, złość, brak współpracy ze strony dziecka, czy o cokolwiek innego – decyzja była Twoja. Dobrze jest dziecku o tym właśnie powiedzieć: „martwię się…”, „nie chcę, żeby…”, „bardzo chcę, by w naszej rodzinie…”  - a więc - „poprosiłem o pomoc…”, „zapisałam się do…”, „porozmawiałam z panią, która…”. Weź na siebie tę decyzję. Teraz psycholog zaprasza też dziecko, żeby lepiej je poznać.

Moje dziecko nie wie, ko to psycholog – i co teraz?

Psycholog to osoba, która pomaga dzieciom i ich rodzicom, gdy mają problem. Niektórzy za dużo się smucą, inni za dużo złoszczą. Znamy ludzi, którzy za bardzo boją się rzeczy, które nie są straszne. Niektórzy za mocno się wstydzą. Są ludzie, którzy cieszą się za mocno – na przykład wtedy, gdy inni wcale się nie cieszą… Psycholog pomaga rodzinom mniej się kłócić i lepiej spędzać czas. Czasami pomaga też w nauce lub radzić sobie w szkole.
[różne warianty tego wyjaśnienia bardzo sprawdzają się w praktyce].

 

 

startPoprzedni artykuł12Następny artykułkoniec
Strona 1 z 2